لزوم افزایش آگاهی های فردی و اجتماعی برای بقا و پیشرفت جنبش سبز
۳۶۶ روز از کودتای انتخاباتی سال ۸۸ می گذرد و بی شک می توان گفت پیامدهای این اتفاق چنان بزرگ و تاثیرگذار بوده که سیر تحولات را بیسار سریع و شگرف به پیش برده ؛مهمترین تحول را می توان ظهور و بروز جنبش سبز دانست که با وقوع کودتای انتخاباتی از موج سبز به جنبش سبز دگردیسی یافت که همزمان با واقعه ۲۲ خرداد با حضور گسترده مردم در خیابان نمایان شد.اما نکته ای که همه به آن اذعان دارند; حاکمیت کودتایی ,راههای کنترل این شکل مبارزه را دریافته است که برای خروج از این بن بست سیالیت و انعطافپذیری رفتار این جنبش فراگیر اجتناب ناپذیر است و این همان چیزی است که در این یکسال شاهدش نبوده ایم؛ و این نقطه ضعف بزرگ جنبش سبز است.در سالروز ۲۲خرداد و باز هم می بینیم که مردم معترض به شکل پراکنده و پارتیزانی در نقاط مختلف تجمع می کنند و بالطبع با واکنش شدید و خشنوت بار ماموران حکومتی مواجه می شوند و این وقایع همانند یک دور باطل تنها باعث ریزش نیرو های جنبش شده است.
در این بین کمتر کسی راه و روشی مناسب برای تغییر فاز و رفتار جنبش ارائه داده است. حل این مشکل اساسی نیازمند افزایش آگاهی فردی و آگاهی بخشی جامعه است.بدیهی ترین و مناسب ترین راو رفع این مشکل افزایش مطالعات و گفتگو بین ایده ها و اندیشه های مختلف درون جنبش است.آیا به واقع در یکسال گذشته جز مونولوگ و بیان نظرات فردی چیز دیگری را شاهد بوده ایم؟آیا هنوز ضرورت گفتگو و مفاهمه را دریافته ایم؟