حادثه تلخ و دردآور تروریستی پیجشنبه شب زاهدان دل همه مردم رو به درد آورد. فرقی نمی کنه که قربانیان از چه قوم و مرام و مسلکی هستند و احیانا وابسته به گروهی خاص هستند. معمولا در چنین شرایطی در همه جای دنیا یه سری مفامات استعقا میدن و یه سری دیگه پیام تسلیت. البته اینجا ایرانه و از این خبرا نیست بگذریم. اما باورنکردنی ترین واکنش رو دیروز (شنبه) تو تیتر کیهان دیدم و تا چند لحظه متوجه نشدم قضیه از چه قراره. خودتون ببینید.
دیدین!؟
واقعا می تونید این رو باور کنید؟ نه باور نه! می تونید هضمش کنید؟ واقعا آمریکا رو با پیروان امام حسین چه کار؟ نمی دونم این رو فرافکنی باید نامید یا فرصت طلبی برای تحریک احساسات مردمی ؟ که البته این حنا هم مدتهاست دیگه رنگ و بویی نداره. حالا خوبه ایالات متحده آمریکا و انگلیس به سرعت این اقدام نفرت انگیز تروریستی رو محکوم کردن و بهانه رو از …. گرفتن!
تنها چیزی که بعد از دیدن کیهان شنبه به ذهنم اومد این بود که آقای شریعتمداری خداوکیلی وقتی داشتی این تیترو می زدی چشماتو نبسته بودی!
Share on Facebook
۳۶۶ روز از کودتای انتخاباتی سال ۸۸ می گذرد و بی شک می توان گفت پیامدهای این اتفاق چنان بزرگ و تاثیرگذار بوده که سیر تحولات را بیسار سریع و شگرف به پیش برده ؛مهمترین تحول را می توان ظهور و بروز جنبش سبز دانست که با وقوع کودتای انتخاباتی از موج سبز به جنبش سبز دگردیسی یافت که همزمان با واقعه ۲۲ خرداد با حضور گسترده مردم در خیابان نمایان شد.اما نکته ای که همه به آن اذعان دارند; حاکمیت کودتایی ,راههای کنترل این شکل مبارزه را دریافته است که برای خروج از این بن بست سیالیت و انعطافپذیری رفتار این جنبش فراگیر اجتناب ناپذیر است و این همان چیزی است که در این یکسال شاهدش نبوده ایم؛ و این نقطه ضعف بزرگ جنبش سبز است.در سالروز ۲۲خرداد و باز هم می بینیم که مردم معترض به شکل پراکنده و پارتیزانی در نقاط مختلف تجمع می کنند و بالطبع با واکنش شدید و خشنوت بار ماموران حکومتی مواجه می شوند و این وقایع همانند یک دور باطل تنها باعث ریزش نیرو های جنبش شده است.
در این بین کمتر کسی راه و روشی مناسب برای تغییر فاز و رفتار جنبش ارائه داده است. حل این مشکل اساسی نیازمند افزایش آگاهی فردی و آگاهی بخشی جامعه است.بدیهی ترین و مناسب ترین راو رفع این مشکل افزایش مطالعات و گفتگو بین ایده ها و اندیشه های مختلف درون جنبش است.آیا به واقع در یکسال گذشته جز مونولوگ و بیان نظرات فردی چیز دیگری را شاهد بوده ایم؟آیا هنوز ضرورت گفتگو و مفاهمه را دریافته ایم؟
Share on Facebook
۱۶ آذر ۸۸ و حواشی آن را می توان شکستی دیگر برای حکومت جمهوری اسلامی و پیروزی دیگری برای جنبش سبز مردمی ایران دانست. از مدتها قبل و در واقع درست بعد از ۱۳ آبان اعضای جنبش تصمیم گرفتند ضربه بعدی را در روز دانشجو به دولت کودتایی بزنند و تنها هدف آنان برگزاری تجمع اعتراض آمیز و سردادن شعارهای اعتراضی بود و طبق روال چند ماه گذشته تهدیدها شروع شد که اگر بیایید چنین می کنیم و اگر بر علیه ما شعار دهید چنان می کنیم. تعطیل کردن مدارس و دانشگاهها هم اقدامی دیگر در این راستا بود. اما دیروز شاهد بودیم که جلوی این سیل خروشان را دیگر نمی توان گرفت. منظورم از سیل خروشان کمیت و تعداد معترضین نیست بلکه مهمتر از آن کیفیت و تداوم این اعتراضات مدنی و خشونت گریز مردمی است که بسیار هوشمندانه و شجاعانه می نماید. شاید کودتاچیان و رسانه های تبلیغاتی شان بکوشند معترضین را ناکام نشان دهند اما مگر هدف جنبش جز راهپیمایی و تجمع چیز دیگری بود؟ در واقع ساده ترین و موثر ترین اقدام همین تجمعات آرام است که بزرگترین ضربات را بر پیکر پوشالین دولت کودتا وارد می کند.
*****
روز دانشجو را هم به خوبی پشت سر گذاشتیم. مسلما قدم بعدی را در شبهای محرم و روزهای تاسوعا و عاشورا باید برداشت و بعد از آن نوبت ۲۲ بهمن است. به امید پیروزی
Share on Facebook
هفته پیش در مصاحبه مطبوعاتی رییس رسانه کودتا (یا رسانه ضد ملی یا رسانه میلی) خبرنگار کیهان سوال جالبی پرسید. او سوال کرد: آیا فکری به حال برنامه های زنده نخواهید کرد که گاهی در این برنامه ها مجری یا مهمانان دعوت شده حرفهایی می زنند که با نظر اکثریت جامعه سازگار نیست. البته همه نیک می دانیم که کیهانیان چقدر برای اکثریت جامعه احترام قائلند و باز هم همه می دانیم که منظور خبرنگار کیهان فردوسی پور مجری جنجالی و محبوب برنامه نود است. جدا از رویه انتقادی نود اظهار نظرها و تکیه کلامهای فردوسی پور هم گاه به گاه باعث مکدر شدن خاطر دولتمردان عزیز و آسوده خاطر شدن مردم می شود. مثل هفته گذشته که گفت و گوی تلفنی فردوسی پور با سرپرست تیم صبای قم که در بی بی سی هم انعکاس یافت. اما آخرین نمونه آن امشب بود که از یکی از مدیران ورزشی در گفت و گویی تلفنی از او پرسید آیا درسته که آقای رحیم مشایی دایی شما هستند؟ مهمان تلفنی با دستپاچگی گفت که این قضیه چه ربطی به موضوع گفت و گو داره و … اینکه فردوسی پور با زیرکی چیزی را که باید می رساند رساند. اما خدا می داند کاسه بی صبری دولتیان کودتایی که نشان داده اند ظرفشان هیچ گونه انتقادی را گنجایش ندارد کی به سر می آید و چه بر سر فردوسی پور خواهد آمد؟
Share on Facebook