بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘دموکراسی’

زنگ خطر برای جنبش سبز و بالاترین!

۲۸ آبان ۱۳۸۸ شیطون بدون دیدگاه

چنانچه اوضاع به همین منوال پیش برود بالاترین اعتبار خود را از دست خواهد داد و از هدف و رسالتش که خبررسانی است دور خواهد شد. مدتی است عده ای با اهداف کاملا مشخص (که تفرقه افکندن در بین مردم و جنبش سبز می باشد) در حال گرد آوری هر گونه جمله و عبارت توهین آمیز بر ضد اعتقادات دینی و مذهبی مردم هستند. از هیچ گونه هتاکی هم ابایی ندارند. اینجا دیگر بحث دموکراسی مطرح نیست زیرا که دموکراسی را با فحاشی و توهین و جنجال میانه ای نیست. متاسفانه مدیران بالاترین هم برخورد روشنی با این قضیه نداشته اند. به هر حال این آتشی که بدخواهان افروخته اند دودش به چشم همه خواهد رفت.

تنها جرم عبدالله مومنی ماندن در ایران است.

۲۲ آبان ۱۳۸۸ شیطون ۲ دیدگاه

شرایط وخیم عبدالله مومنی در بازداشتگاه

جرم عبدالله تنها ماندن در ایران است. گناه او تنها استقامت اوست. در حالی که بسیاری از دوستان و همقطاران او مثل علی افشاری از ایران مهاجرت کردند به خاطر ابراز عقیده شان. او ماند و شجاعانه برای برقراری دموکراسی  با رژیم استبداد دینی جنگید و نظراتش را آرام و با صلابت گفت و حالا می خواهند او را بشکنند تا دیگرانی چون او عطای ماندن در ایران را به لقایش ببخشند و دیگرانی چون او هوس بازگشت به ایران را از ذهنشان دور کنند. اما این بار نیز تیرشان به سنگ خواهند خورد و افسوس که دیکتاتورها و ظالمان هیچگاه از تاریخ عبرت نمی گیرند.

سیاست چماق و هویج یا رشوه به سران اصلاحات; آقایان موسوی کروبی و خاتمی تکلیف خود را روشن کنید

۷ آبان ۱۳۸۸ شیطون بدون دیدگاه

فکر نمی کنم هیچ انتخاباتی همانند انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران بر صحنه سیاسی و اجتماعی کشور تاثیرگذار بوده باشد و توانسته یاشد این چنین تحولات سیاسی اجتماعی را شتاب ببخشد. انتخابات اخیر آرایش سیاسی اجتماعی ایران را به شدت تغییر داد بسیاری از تابوها را شکست و باعث شد اصلاح طلبان به شکلی رسمی و کودتا گونه از قدرت و سیاست کنار گذاشته شوند. اما همین تحولات که قسمتی از آن به دلیل تحلیل نادرست و عملکرد بد کودتاچیان اتفاق افتاد منجر به دوقطبی و رادیکالیزه شدن فضای سیاسی اجتماعی ایران شده است و ظاهرا جمهوری اسلامی در سراشیبی ای افتاده که شیب تندی دارد که هر کسی را یارای توقف و ایستادن در این  پرتگاه نیست. جنبش سبز و حرکت مردمی نیز عامل دیگری است که کودتاچسان را به شدت نگران ساخته است

اما آنان این بار ترفندی جدید در مواجهه با این جنبش به کار بسته اند. کودتاچیان این بار سیاست چماق و هویج را برای پایان بخشیدن به جنبش سبز برگزیده اند. از سویی افراد تندرو را مامور کرده اند که اتهاماتی سنگین بر سران اصلاحات وارد کنند و خبر ازمحاکمه آنان  بدهند به سخنان محمد جواد لاریجانی رجوع کنید که موسوی را همردیف رجوی قرار داد و رسایی که خبر از محاکمه قریب الوقوع موسوی داد از سوی دیگر چهره های قدیمی و به ظاهر میانه رو فرموده اند تا اندکی نرمش اصلاح طلبان را وادار به عقب نشینی از مواضع به حقشان کنند. اما کودتاچیان ظاهرا توجهی به این مساله ندارند که این اصلاح طلبان نیستند که پیشاپیش جنبش سبز قرار دارند بلکه آنان نیز دنباله رو این جریان قوی هستند. اما به نظر من نتیجه منطقی این سیاست خروج موسوی و کروبی و خاتمی از مواضع غیر شفاف و اتخاذ مواضعی نزدیکتر به شرایط موجود است. با وجود برخوردهایی که علیرضا یهشتی شده  و سخنانی که خطاب به  سید حسین خمینی و بستگان شهدا گفته شده دیگر صحبت از انحراف انقلاب و نادیده گرفتن راه امام و اشاره به خون شهدا ثمری ندارد. اگر قبل از انتخابات اندک تردیدی در مورد نیات شوم دولت وجود داشت دیگر آن هم از میان رفته. اکنون دیگ ر ایستادن در نقطه ای بین حکومت و مردم به نام اصلاحات موضوعیت ندارد زیرا دیگر نقطه ای به نام اصلاحات وجود ندارد و نظام نشان داده که به هیچ عنوان نه تمایلی به اصلاح شدن دارد و نه ظرفیت اصلاحات را دارد. آقایان موسوی کروبی و خاتمی; اکنون دیگر وقت آن رسیده به طرزی شفاف و صریح تکلیف خود را با حکومت و مردم روشن سازید.