شیطون

حادثه تلخ و دردآور تروریستی پیجشنبه شب زاهدان دل همه مردم رو به درد آورد. فرقی نمی کنه که قربانیان از چه قوم و مرام و مسلکی هستند و احیانا وابسته به گروهی خاص هستند. معمولا در چنین شرایطی در همه جای دنیا یه سری مفامات استعقا میدن و یه سری دیگه پیام تسلیت. البته اینجا ایرانه و از این خبرا نیست بگذریم. اما باورنکردنی ترین واکنش رو دیروز (شنبه) تو تیتر کیهان دیدم و تا چند لحظه متوجه نشدم قضیه از چه قراره. خودتون ببینید.

دیدین!؟

واقعا می تونید این رو باور کنید؟ نه باور نه! می تونید هضمش کنید؟  واقعا آمریکا رو با پیروان امام حسین چه کار؟ نمی دونم این رو فرافکنی باید نامید یا فرصت طلبی برای تحریک احساسات مردمی ؟   که البته این حنا هم مدتهاست دیگه رنگ و بویی نداره. حالا خوبه ایالات متحده  آمریکا و انگلیس به سرعت این اقدام نفرت انگیز تروریستی رو محکوم کردن و بهانه رو از …. گرفتن!

تنها چیزی که بعد از دیدن کیهان شنبه به ذهنم اومد این بود که آقای شریعتمداری خداوکیلی وقتی داشتی این تیترو می زدی چشماتو نبسته بودی!

Share on Facebook

ابتدای این هفته اخباری تلخ و گزنده از دو فاجعه در شمال و جنوب تهران منتشر شد که حکایت از عمق بیماری و آسیب در جامله ایران حکایت دارد. قصد ندارم در این یادداشت به تفصیل این موضوع را شرح دهم اما اشاره ای کوچک لازم می نماید. قضیه از آن قرار است که در پاکدشت ورامین زنی با تهدید چاقو از سوی ۶ مرد مورد تجاوز قرار گرفت و به فاصله ای اندک در لواسانات نیز زنی در مقابل دیدگان همسر و فرزندانش مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفت در مورد علل بروز جنین فجایعی باید نظر جامعه شناسان, روانشناسان و جرمشناسان صائب تر و به واقعیت نزدیکتر است و هر کسی صلاحیت تحلیل و بررسی چنین موضوعاتی را ندارد البته جامعه حق دارد شدیدا نگران گسترش چنین جرائمی باشد. بگذریم

مسلما فارغ از بررسی علل و عوامل چنین قجایعی برخورد پلیسی و قضایی (که نماینده نوع نگاه پلیس و دستگاه قضا به این معضل اجتماعی است) بعد از بروز این جنایات بسیار ضروری و لازم به نظر می رسد اما در نهایت ناسف و تعجب شاهد برخورد منقعلانه و ضعیف این دو نهاد مهم با این پدیده شوم هستیم به شکلی که قاضی رسیدگی کننده به پرونده چنین جنایتکارانی را به راحتی آزاد می کند و در ادامه مقامات پلیس  زنان را به دلیل نوع پوشش مسئول این عدم امنیت مدانند و یا چنین حوادثی را با توجه به گستره جمعیت امری بدیهی می دانند.

اما این چنین تسامح و تساهل در برخورد با مجرمین و جانیان و متجاوزان به ناموس و امنیت به مردم را مقایسه کنید با برخوردهای شدید, ناعادلانه و غیر قابل توجیه با مردمی که بسیار مدنی آرام و متمدنانه به نقض حقوق خود اعتراض کردند.

بازداشتهای طولانی مدت, نگهداری در سلول انفرادی, فشار های غیر قانونی و غیر اخلاقی بر زیندانیان و خانواده شان, سلب حق ملاقات با خانواده; اینها تنها گوشه ای کوچک از برخورد شدید با فعالان سیاسی و فعالان حقوق بشر است.

تناقض آشکار و برخوردهای دوگانه قوه قضلییه و پلیس را چگونه می توان توجیه کرد؟ آیا می توان نتیجه نگرفت که این دو نهاد به اصطلاح حافظ قانون تنها در پی امنیت و آسایش برای دستگاه حاکمه هستند و مردمی که در کوچه و خیابان زندگی می کنند اهمیتی در نگاه رسمی حاکم بر این دستگاهها و سایر دستگاههای امنیتی ندارند؟

Share on Facebook

شرایط وخیم عبدالله مومنی در بازداشتگاه

جرم عبدالله تنها ماندن در ایران است. گناه او تنها استقامت اوست. در حالی که بسیاری از دوستان و همقطاران او مثل علی افشاری از ایران مهاجرت کردند به خاطر ابراز عقیده شان. او ماند و شجاعانه برای برقراری دموکراسی  با رژیم استبداد دینی جنگید و نظراتش را آرام و با صلابت گفت و حالا می خواهند او را بشکنند تا دیگرانی چون او عطای ماندن در ایران را به لقایش ببخشند و دیگرانی چون او هوس بازگشت به ایران را از ذهنشان دور کنند. اما این بار نیز تیرشان به سنگ خواهند خورد و افسوس که دیکتاتورها و ظالمان هیچگاه از تاریخ عبرت نمی گیرند.

Share on Facebook